تبليغاتX
بیدار نامه

عباس كاظمى، مدرس دانشكده علوم اجتماعى دانشگاه تهران، در سال گذشته كتابى به نام «جامعه شناسى روشنفكرى دينى در ايران» (انتشارات طرح نو) منتشر كرد. درباره روشنفكرى دينى تاكنون مطالب قابل توجهى به فارسى منتشر شده كه البته بيشتر از منظرى فلسفى به اين موضوع نگاه كرده اند. به همين دليل كتاب كاظمى، كه چشم اندازى جامعه شناسانه به مسئله دارد، مى تواند از اهميت خاصى برخوردار باشد همين مناسبت با او انجام شده است.

 

•آقاى دكتر، روشنفكرى دينى را چگونه و با چه مشخصاتى تعريف مى كنيد؟ و آيا اين مفهوم تناقض آميز نيست؟

من به اين سنت «سوسورى» كه مفاهيم و نشانه  ها، معانى ذاتى و ماهوى ندارند، بلكه اختيارى و افتراقى اند پايبندم. به اين معنا كه شما نبايد به دنبال خصيصه هاى ذاتى در مفهوم روشنفكرى دينى بگرديد. اين مفهوم در جامعه ما متناسب با ساير نشانه ها و نظام مفهومى كه در آن جاى گرفته است، معنا مى شود.

ادامه مطلب
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385ساعت 7:1  توسط حسن  | 

 

 

نيم نگاه

كفر و ايمان

 

خوانده ايم و هنوز مى خوانيم و مى شنويم كه مدعيانى از درك اشارات و نكاتى از كلام حافظ عاجز مى مانند و تفسير به راى فورى مى كنند و چه بسا كفر و مغلطه به حافظ نسبت مى دهند، از ناآشنايى با همين بافت و ساخت غريب و دقت طلب زبان وحى سرچشمه مى گيرد. فكر نمى كنم نياز به تاكيد دوباره داشته باشيم كه: كسى كه قرآن را با چهارده روايت (هفت قارى و هفت راوى) از بر بوده، هرگز نمى توانسته ذره اى كفر ورزيده باشد. پس منطقه كشمكش و دعوا در حوزه هنوز نامكشوف حافظ كجاست؟


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم فروردین 1385ساعت 22:14  توسط حسن  |