پدیده / پدیدار شناسی phenomenology)) بر حسب توجهی تاریخی در واقع میراث هوسرل است و این که این دانش را تا حد و اندازه یک روش تحلیل فروبکاهیم و دستمایه های نخستین آن را به ارسطو و افلاطون منسوب کنیم، دست کم مستندات تاریخی استواری ندارد. اگر چه نمی توان به راحتی ردپای پیشینیان قدرتمند هوسرل، یعنی کانت و هگل، را در این جاده کم و بیش هموار نادیده گرفت.

اگر چه صاحب نظران phenomen را در دستگاه اندیشگی خود به گونه های مختلف به کار گرفته اند ، اما کانون توجه همه آنها همان مفهوم پدیده / پدیدار است و این دگرگونی ها علی الظاهر نه به معنای عدول از میراث هوسرلی، بل به معنای به کارگیری دوباره آن در یک دستگاه معرفتی جدید است.