و اشکهایم را ندید .......

آخ که چه لذتی بردم از خوردن یه بستنی نسکافه نزدیک به طعم کافه تی تایم.همین حالا

این روز ها خیلی از مدارس به خاطر سرمای زیاد آب ندارند .چرا؟ چون لوله هاشون یخ زده و البته عجیب نیست وقتی بهترین استادیوم ما بابت همین مشکل بازیهاش لغو میشه چرا نباید یه مدرسه آبش یخ نزنه. الان چهار ماه میشه که سال تحصیلی  شروع شده اما دریغ از یک ریال که به حساب مدارس ریخته باشند.مدیر مدرسه ی ما که یکی از بهترین مدارس شهر و تقریبا جای خوبی از شهر هم قرار داره  از جیب خودش و از جیب بچه ها پول آب یخ زده  و گاز نصفه و نیمه و برق و تلفن مدرسه رو پرداخت میکنه و اینجا کسی نیست که پاسخگو باشه.تازه قراره تمام معوقه های فرهنگی هارو آخر بهمن پرداخت کنند.چرا؟ پر واضحه که انتخابات نزدیکه. نمیدونم واسه شما ملموس هست یا نه اما برای من که اینجوریه که چرا همه مهربون شدن .چرا دیگه چکمه ها ممدوجی نیست ؟ چرا قلیان کشیدن آزاد شده؟رییس جمهور احمق مهرورز ما  مهرورز تر شده ؟ بودجه ای تصویب کرده که امکان کمترین نظارتی بهش نیست.البته بازم شما بهتر از من میدونید که چی نزدیکه.

زندگی این روزهای ما سرشار شده از تعجب و البته روزمرگی .احساساتی که پیشکش میکنی اما روزی رو نمی بینی که به بار بشینه.امید های واهی.  ....های بی سرانجام.

پی نوشت : دیدن لحظه های یه آدم متلون منو به حیرت انداخت و کمی آرومم کرد که این همه ناآرومی  برای چی؟

در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد                         حالتی رفت که محراب به فریاد آمد

از من اکنون طمع صبرودل و هوش مدار            کان تحمل که تو دیدی همه بر باد آمد

باده صافی شد و مرغان چمن مست شدند           موسم عاشقی و کار به بنیاد آمد

بوی بهبود ز اوضاع جهان می شنوم                      شادی آورد گل و باد صبا شاد آمد

ای عروس،هنر از بخت شکایت منمای                    حجله حسن بیارای که داماد آمد

دلفریبان نباتی همه زیور بستند                         دلبر ماست که با حسن خداداد آمد

زیر بارند درختان که تعلق دارند                          ای خوشا سرو که از بار غم آزاد آمد

مطرب از گفته ی حافظ غزلی نغز بخوان                    تا بگریم که ز عهد طربم یاد آمد