میان من و تو هر آنچه بود شکست،شکست،شکست.حتی من وتو که قاتل دوست داشتنمان بودیم،در بهترین روز زندگیمان بجای سرنوشت قضاوت کردیم و همچنان که قلبهایمان روبروی هم بود،آنرا با خودخواهی ها از ریشه به بیرون کشیدیم و معلولش کردیم.به پوست تیره آسمان نگاه کن،در اینجا مگر چند ستاره برای تو وجود دارد؟اما تا همین جا هم هر آنچه را باید از دست می دادیم از دست داده ایم.اما صبور،آرام و با تحمل و سرگردان در آسمان به دنبال ستاره خواهم ماند!!!!

پ ن:اینارو دو نفر که از جغرافیا و اتمسفر موقعیت خودشون بی خبر بودن،تو یه شب قشنگ به هم گفتن و رفتن.